Friday, February 11, 2011

DON'T PUSH IT


--ito ang mga katagang nabitiwan ko kanina kay ___________. I know. It's so unpolite. Okay wag nang gumamit n euphimism. Kabastusan yung ginawa ko. Kahit kailan hindi pa ko sumagot nang ganoon sa mas matanda sakin. Lagi na lang ako nagpipigil. Laging nagpaparaya. Pero kanina napuno na talaga ko. No. hindi ko pinagsisisihan 'yon. Parang mas gumaan nga ang pakiramdam ko eh. Dahil for once in my life, nagawa kong maconvert sa sound waves ang mga naiipong idea na makakasakit sakin.. for once in my life, napigilan ko ang nagpupumiglas na luha sa mga mata ko. For once in my life, I've grown out from being such a cry baby.

Nakakasyet lang kasi talaga. Alam mo 'yon?!

Today I realized how I hate those people who constantly and CONCIOUSLY state the obvious for no good reason. Tapos pipilitin ka pang pag-usapan yon? Para ano? para patunayang magaling sila? Para atunayang tama sila?! Well f#@%. Anong mas nakakapanggilait? -- same people pa yung laging naghahanap ng someone to blame all their misfortunes to.

Sobrang nanggigigil lang talaga ako. Alam mo yung ginagawa mo na lahat para magmukhang masaya...para hindi tumulo ang mga nakanang luha mo...para hindi masira araw mo.. Yet they keep pushing you. Kahit na nagmamakaawa ka na..kahit na tumatahimik ka na?

Wala lang. kung may gusto man akong kausap ngayon, ikaw lang. ayoko sa mga tao dito :\

No comments: